Zdjęcia RTG Podudzia

Wskazania do wykonania badania RTG podudzia:

  • uraz
  • widoczna deformacja
  • podejrzenie ciała obcego
    • obserwacja leczenia się złamań
    • brak możliwości obciążenia kończyny
    • zapalenie szpiku kostnego

    RTG podudzia w projekcji AP

    • Pacjent siedzi lub leży na stole.
    • Badana kończyna jest wyprostowana. 
    • Stopa jest w zgięciu grzbietowym – tak aby palce były skierowane w stronę sufitu.
    • Promień centralny prostopadły, pada na środek trzonów kości podudzia.
    • Kolimacja na boki do granic skóry, od góry powyżej stawu kolanowego, od dołu poniżej stawu skokowego.
        • Odległość SID = 100cm
        • kV = 50/60
        • mAs = 3/5

        • Podudzie znajduje się w projekcji AP na całej swojej długości, czyli od stawu kolanowego, który jest widoczny na zdjęciu, aż po staw skokowy (również widoczny na zdjęciu).
        • Dalsza nasada kości strzałkowej powinna nakładać się na kość piszczelową.
        • Kostki boczna i przyśrodkowa są widoczne z profilu.
        • Przestrzeń stawowa pomiędzy kością piszczelową a skokową jest otwarta i dobrze widoczna, jednak cały staw mortisa nie powinien być widoczny.

        Większość pacjentów automatycznie ułoży się dobrze do tego zdjęcia, dokonaj jedynie drobnych korekt ułożenia.

        W przypadku pacjentów urazowych uważaj na każdy ruch kończyną pacjenta, ponieważ głównym podejrzeniem jest złamanie kości podudzia, nie każ również pacjentowi ustawiać stopy w zgięciu grzbietowym.

        Przeanalizuj modyfikację ułożenia i rozważ zastosowanie promienia poziomego do wykonania tych projekcji.

        W większości przypadków obrazowania podudzia u osób dorosłych będziesz miał trudności z objęciem całego podudzia na jednym zdjęciu, w takim przypadku zrób dwa osobne zdjęcia (1 – ze stawem kolanowym, 2 – ze stawem skokowym), lub spróbuj ułożyć podudzie po przekątnej detektora.

        RTG podudzia w projekcji bocznej

        • Pacjent leży na stole, na boku strony badanej.
        • Część boczna kolana oraz stawu skokowego musi przylegać do stołu/detektora, co w efekcie da nam równoległe ułożenie kończyny względem detektora.
        • Noga może być zgięta w stawie kolanowym lub wyprostowana – w zależności od komfortu pacjenta.
        • Stopa znajduje się w zgięciu grzbietowym.
        • Kończyna niebadana znajduje się za badaną – unikniesz w ten sposób nadmiernej rotacji badanego stawu skokowego.
        • Promień centralny prostopadły, pada na środek trzonów kości podudzia.
        • Kolimacja na boki do granic skóry, od góry powyżej stawu kolanowego, od dołu poniżej stawu skokowego.
              • Odległość SID = 100cm
              • kV = 50/60
              • mAs = 3/5

              • Podudzie znajduje się w projekcji bocznej na całej swojej długości, czyli od stawu kolanowego, który jest widoczny na zdjęciu, aż po staw skokowy (również widoczny na zdjęciu).
              • Nasady dalsze kości podudzia powinny się na siebie nakładać.

                W przypadku pacjentów urazowych uważaj na każdy ruch kończyną pacjenta, ponieważ głównym podejrzeniem jest złamanie kości podudzia, nie każ również pacjentowi ustawiać stopy w zgięciu grzbietowym.

                Przeanalizuj modyfikację ułożenia i rozważ zastosowanie promienia poziomego do wykonania tych projekcji.

                W większości przypadków obrazowania podudzia u osób dorosłych będziesz miał trudności z objęciem całego podudzia na jednym zdjęciu, w takim przypadku zrób dwa osobne zdjęcia (1 – ze stawem kolanowym, 2 – ze stawem skokowym), lub spróbuj ułożyć podudzie po przekątnej detektora.