Zdjęcia RTG Kręgosłupa Szyjnego

Wskazania do wykonania badania RTG kręgosłupa szyjnego:

  • uraz
  • infekcja
  • osteoporoza
    • nietypowy ból
    • ból promieniujący do kończyny górnej
    • zmiany zwyrodnieniowe

    RTG kręgosłupa szyjnego w projekcji AP

    • Pacjent stoi wyprostowany, tyłem do statywu (w przypadkach urazowych na ogół zdjęcie będzie wykonywane na leżąco).
    • Ramiona pacjenta powinny być w tej samej odległości od statywu, w celu uniknięcia rotacji ciała.
    • Głowa patrzy prosto przed siebie.
    • Promień centralny pada na wysokość kręgu C4, bezpośrednio pod kością gnykową, kąt 15° kranialnie.
      Górna krawędź powyżej C1
      Dolna krawędź poniżej Th2
      Na boki ponad granice skóry.
    • Odległość SID = 100cm
    • kV = 65/75
    • mAs = 8/12

    Tarcze międzykręgowe powinny tworzyć radiologiczny obraz stawu, tzn. powinny być otwarte.

    Wyrostki kolczyste powinny być w linii środkowej, w równej odległości od sąsiadujących wyrostków poprzecznych – jest to wskaźnik braku rotacji pacjenta.

      Upewnij się, że pacjent zdjął wszystkie elementy ubiory, które mogłyby być źródłami artefaktów, np. kolczyki, łańcuszek, protezy zębowe itp.

      RTG kręgosłupa szyjnego w projekcji AP - celowane na ząb obrotnika

      • Pacjent stoi wyprostowany, tyłem do statywu (w przypadkach urazowych na ogół zdjęcie będzie wykonywane na leżąco).
      • Ramiona pacjenta powinny być w tej samej odległości od statywu, w celu uniknięcia rotacji ciała.
      • Pacjent musi otworzyć usta szeroko.
      • Korony górnych zębów muszą być na tej samej wysokości co potylica pacjenta – w przypadku pacjentów urazowych nie ruszaj ich głowy.
      • Promień centralny prostopadły, pada na środek otwartych ust.
        Górna krawędź powyżej górnych zębów.
        Dolna krawędź poniżej dolnych zębów.
        Na boki do granic żuchwy.
        • Odległość SID = 100cm
        • kV = 70/75
        • mAs = 8/12

        Ząb obrotnika musi być widoczny w całości.

        Stawy międzykręgowe C1-C2 są symetryczne.

          Upewnij się, że pacjent zdjął wszystkie elementy ubiory, które mogłyby być źródłami artefaktów, np. kolczyki, łańcuszek, protezy zębowe itp.

          RTG kręgosłupa szyjnego w projekcji bocznej

          • Pacjent stoi wyprostowany, lewym bokiem do statywu (w przypadkach urazowych na ogół zdjęcie będzie wykonywane na leżąco).
          • Ramiona pacjenta powinny być możliwie jak najniżej – zasugeruj pacjentowi, aby obniżył barki tak jak gdyby miał w rękach ciężkie siatki.
          • Głowa patrzy prosto przed siebie.
          • W trakcie ekspozycji pacjent nie oddycha.
          • Promień centralny prostopadły, pada na wysokość kręgu C4, ok 2,5cm powyżej wcięcia szyjnego mostka.
            Górna krawędź powyżej C1
            Dolna krawędź poniżej Th2
            Na boki ponad granice skóry.
              • Odległość SID = 100cm
              • kV = 50/75
              • mAs = 20/50

              Kręgosłup musi być widoczny w całości, to znaczy od kręgu C1 do Th1 minimum.

              Tarcze międzykręgowe powinny tworzyć radiologiczny obraz stawu, tzn. powinny być otwarte.

                Upewnij się, że pacjent zdjął wszystkie elementy ubiory, które mogłyby być źródłami artefaktów, np. kolczyki, łańcuszek, protezy zębowe itp.

                Przy obrazowaniu pacjentów nieurazowych można zastosować obciążniki, które pacjent będzie trzymał w dłoniach w trakcie ekspozycji, wykorzystaj np. baniaki z wodą. Oczywiście upewnij się wcześniej, czy pacjent jest w stanie bezproblemowo utrzymać ciężar w rękach.

                Przy pełnym wydechu pacjenta automatycznie obniżą się jego ramiona, co zwiększy szansę na uwidocznienie całego badanego obszaru.