Zdjęcia RTG Kręgosłupa Piersiowego

Wskazania do wykonania badania RTG kręgosłupa piersiowego:

  • upadek z wysokości większej niż 3 metry
  • upadek z motocykla
  • ubytki neurologiczne
      • kontrola pooperacyjna
      • choroby przewlekłe
      • nowotwór w wywiadzie połączony z bólem pleców pacjenta

      RTG kręgosłupa piersiowego w projekcji AP

      • Pacjent stoi wyprostowany, tyłem do statywu, można również wykonać zdjęcie u pacjenta leżącego na plecach.
      • Ręce pacjenta znajdują się po jego bokach (mogą przylegać do tułowia).
      • Zdjęcie wykonywane na pełnym wdechu (w celu przesunięcia przepony w dół).
      • Promień centralny prostopadły, pada na wysokość kręgu Th7.
        Górna krawędź powyżej C7
        Dolna krawędź poniżej L1
        Na boki ponad wyrostki poprzeczne.
        • Odległość SID = 110cm
        • kV = 70/80
        • mAs = 25/40

        Kręgosłup musi być widoczny w całości od kręgu C7 aż po kręg L1.

        Tarcze międzykręgowe powinny tworzyć radiologiczny obraz stawu, tzn. powinny być otwarte.

        Wyrostki kolczyste powinny być w linii środkowej, w równej odległości od stawów mostkowo-obojczykowych – jest to wskaźnik braku rotacji pacjenta.

          W przypadku pacjentów urazowych, pod żadnym pozorem nie przenoś ich ani nie ruszaj, zdjęcie wykonaj tylko i wyłącznie na leżąco.

          Jak wykonujesz zdjęcie na leżąco – pozwól pacjentowi zgiąć nogi w kolanach albo podłóż mu pod kolana poduszkę, zwiększy to jego komfort.

          Podczas wykonywania zdjęcia u kobiet upewnij się, że zdjęły biustonosz.

            RTG kręgosłupa piersiowego w projekcji bocznej

            • Pacjent stoi wyprostowany, lewym bokiem do statywu (w przypadkach urazowych na ogół zdjęcie będzie wykonywane na leżąco).
            • Ramiona pacjenta muszą zostać wyrzutowane ze zdjęcia, najlepiej poprosić pacjenta aby wypchnął ramiona do przodu (jakby chciał złączyć ze sobą barki przed sobą) jednocześnie trzymając ręce przed sobą.
            • Kość ramienna powinna być pod kątem 90° w stosunku do klatki piersiowej.
            • Pacjent w trakcie ekspozycji nie oddycha.
            • Promień centralny prostopadły, pada na wysokość kręgu Th7 (mniej więcej na wysokości dolnego kąta łopatki), na wysokości trzonu kręgu, czyli mniej więcej 1/3 głębokości klatki piersiowej patrząc od strony grzbietowej.
              Górna krawędź powyżej C7
              Dolna krawędź poniżej L1
              Na boki tak aby całość kręgosłupa była widoczna.
                  • Odległość SID = 110cm
                  • kV = 80/100
                  • mAs = 40/80

                  Penetracja promieni na takim poziomie, aby można było ocenić każdy z kręgów.

                  Ocena kręgów Th1-Th2 jest trudna, tak więc na ogół przyjmuje się, że oceniane są kręgi od Th3 (pierwszy widoczny na zdjęciu) do L1

                      Przy wykonywaniu zdjęcia promieniem poziomym upewnij się, że wszelkie możliwe źródła artefaktów zostały usunięte, np. zwinięte koce, ubrania itp.

                      Upewnij się, że pacjent nie odczuwa bólu w stawach barkowych zanim zasugerujesz mu wysuniecie ich do przodu.

                      Podczas wykonywania zdjęcia u kobiet upewnij się, że zdjęły biustonosz.